04 Mart 2010, Perşembe
saat: 02:35
beynimin içi boş.
kalbimin içi gibi.
kan ve damardanım.
his yok,acı yok.
benlik yok,ruh kayıp.
praxis duvarında gördüğüm tablolara benziyorum.
görüntüsü olup hiçbi anlama gelmeyen tablolar.
ne kadar baksan da bi anlam çıkaramadığın tablolar.
yüzüme her ne kadar da baksan bi anlam çıkaramadığın gibi.
anlamsızlığın içinde boğuluyorum.
inanmazsan olmaz diyip kaçıyor.
güvenim sıfıra yakın.
ruhumu terkediyorum.
beden yeterli.
ve saçma gelen herşey.
işte burda son buluyor.
ve diyor ki.
belki ama kesinlikle.
arkama bakmadan bırakabilsem keşke bazı şeyleri.
ben olmasa.
ses olmasa.
sen olmasa.
biz.
yıkılıp giderken ışık olsak.
saçılsak.
başka ruhlara, başka bedenlere girebilsek.
başka biz olsak.
başka sen olsan.
sen olsan.
ama başka.
gözüme giren güneş ışığında varsın.
ve sen.
başka sensin.
sen.
sensin.
anlamsız.
ama çok anlamlı.
volkan kaçar:*
