05 Mart 2010, Cuma saat: 12:33 artık beni rahatsız ediyorsun.. hemde çok huzursuz ediyorsun beni canımı sıkıyorsun şimdi fark ettim senin satırlarında geçmişin sıkıcı anılarını buluyorum keyfimi kaçırıyor bu da... o kadar mutlu hevesle yaşanan oysa şimdi sadece birer anıdan ibaret olan kısımlar gözümde canlanıyor bunların sadece senin sayfalarında gizli olduğunu bilmek ve başka yerde karşıma çıkmayacaklarından emin olmak işin cabası ne kadar düşük ve karmaşık bi cümle oldu dimi... günce sen benim herşeyim oldun.. sadece içindeki insanlara değil sana tonlarca anlam yükledim sevgilim oldun aşkımı haykırdım dostum oldun omzunda ağladım... ömürlük mucizeler yaşattın yaratıcına defalarca teşekkür ettim içimden.. en ağır acıları çektirdin küfrettim sana boş sayfanı açıp saatlerce karşısında mı ağlamadım aşk dolu satırlarını okuyup bu kdar çok sevilmiş olmanın gururunu mu yaşamadım ve tüm bunların geçmişte kalmış olmasının acısını... ne vazgeçilmez(!) olduğuma sana anlatılanlar sayesinde inandım defalarca benim için yazılan her satırın kalbimde açtırdığı çiçekler ve sonrasında kalbime açtığı yaralar... canıma can katan sevdiklerim... vazgeçemediklerim vazgeçmeyeceklerim kimseye anlatamayacaklarım kendime özellerim benim özellerim gözyaşım baştacım günce kendime neler yapmışım sayende.. ne olduğumu sende öğrenmişim kim olduğumu ve nelere sebep olabileceğimi nasıl sevmişim seni... gerçekten seni sevdim... oysa sen sadece milyonlarca saçma koddan ve tasarımdan oluşan bişeysin... oysa ben seni içimde canlandırıp anlamlar yükledim sonra sen beni canlandırdın sonra öldürdün sonra canlandırdın bi daha öldürdün sonra bi daha canlandırdın... ama ben seni hep yaşattım yok yok hakkaten sana yazıyorum seni kişiselleştirmiyorum yani birine hitap etmiyorum bunlarla.. oysa tek söylemek istediğim şuydu gerçekler sende gizli ve bunlar beni huzursuz ediyor... öptüm günce... olmaz_olamaz