05 Mart 2010, Cuma
saat: 16:29
60-70 yıl yaşamak için çok uzun.. 9 canımız da yok ki anasını satayım.. yanlış yaptıkça, o canları kullanalım.. küçükken; toyuz, cahiliz.. ve geleceğimizin o yaşlarda inşaa edilmeye başlanması ne acı!
saat: 17:24
bu akşam spor var. rahatsızım ama bu gitmeme engel değil.. huyum suyum belli.. bugüne kadar başladığım her işi yarım bırakmışımdır. ama sporu -henüz- bırakmadım. gidiyorum allah için.. o 1 saat boyunca o kadar harala gürele oluyorum ki; pek birşey düşünemiyorum ve stres atıyorum.. aslında yoruluyorum ve bazı hareketlerde canım da çok acıyor.. bacak hareketlerinde mesela, bacağımın yanı öyle bir yanıyor ki, yerde kıvranıyorum.. ama oh olsun bana :o)) gitmekten vazgeçmiyorum.. arkadaşlar biraz zayıfladığımı söylüyorlar.. ama yüzümden :o(( maalesef kilo alınca bedenden, verince yüzümden.. yüzüm küçüldükçe de burnum büyüyor.. şu bacaklarımı inceltebilsem.. incecik olabilsem.. spora düzenli bir şekilde gidersem illaki olacak birşeydir bu.. yani öyle değil mi? "o kadar hareket yap ama yine de kalas gibi kal" olmaz herhalde..
ablam mail attı bugün.. "yarın öğlene kadar işin var mı?" diye sordu. hemen anladım tabi. aslında saat 10:30da randevum vardı.. ama ablamın daha önceki taleplerinde de yardım edememiştim. "randevumu ertelerim" dedim.. erteledim :o)) onun yerine saat 15:00e cilt bakımı randevusu aldım. o saate kadar yeğenime bakacağım. tek sorun, küçük canavarın biraz erken uyanması :o)) yani yarın sabah mesaim saat 07:00de başlıyor.
düğün tarihimiz hala belli değil biliyor musun günce.. oysaki geçen haftasonu tutmayı düşündüğümüz yeri arayıp haziran ve temmuz ayları için boş cuma/cumartesi ve pazar günlerini sormuştuk.. 10 ağustosta ramazan ayının başlaması münasebeti ile temmuz ayı neredeyse doluydu.. sevgilim haftaiçi bankaya gitti ve parayı çekti. hoş yine bi kısmı şirket için kesildi. peki benim sevgilim kalanıyla kapora ödemek yerine ne yaptı? döviz aldı! hergün listeden bir gün eksilirken biz elimizde para olmasına rağmen yer tutmuyoruz.. "amaaann orası olmazsa başka yer tutarız" dedi.. sevgilimin bu rahatlığına hasta oluyorum.. sorunca kızıyor da.. sürekli de soramıyorum. çünkü çok sorunca sık boğaz etmiş oluyorum.. aslında bana göre çok da sormuyorum ama.. gelinlik bakacağım bakamıyorum.. en azından cilt bakımına başlayayım dedim.. her ay gideceğim. bu ilk ay..
aslında düşününce hala bi şaka gibi geliyor.. yani ben bu duruma alıştığım için.. 10 yıldır ayrı şehirlerdeyiz ve son 3 yıldır evlenmeye çalışıyoruz.. her seferinde birşeyler çıkıyor ve biz erteliyoruz.. bana sanki bu sefer de olmayacakmış gibi geliyor.. şaka gibi yani.. ailemden ayrılacak olmam, evimden ayrılacak olmam, işimden ayrılacak olmam, arkadaşlarımdan ayrılacak olmam, şehrimden ayrılacak olmam.. şaka! ve bunun şaka olmadığını birkaç ay sonra anlayacak olmam bile kocaman bir şaka :o))
