09 Mart 2010, Salı
saat: 03:31
duydum
duyarlı bir duygu kaybettiginde
gece,bir hece
kadar sahipsizdi alkol
niyesi niçini hep kederin koynunda
oldugundan mıdır
sabahlari utaniyorum kendimden.
yorgunum bu oradakileri
de duygulandirir
sorarsam cevap alabilirim
sorarsan cevap alabilir misin
ki bu keman sesi seni senden
benden önce bulamayacak
kadar flu..
keman diyorum uyuşuyoruz
sorulunca hep üşüyorum
taptaze ülserim kaskatı yarın
kadar karşımda karışmadan
karışık kuşkulanmalarda niceyken
yogun bir uğur bulaşıyor iltifatlara
ve yalnızlık gibi sahipsizdir alkol
bilemiyorum
bu
bir isyanın başlangıcını da gösterebilir
-ki isyan sahiplidir sevgilim-
üşüyünce hep seni soruyorum
bu alışkanlık yarına da kalırsa artık
bu kadar olur
bir başlangıcın bir kırlangıca benzeyen
ifadeleri
hep beni mi yorar tanrım
keman diyorum yakışıyoruz
yakışıyoruz inanmıyorsun
ayrılıyoruz sonra
böyle imtihanlar ihtimal doguruyor
kokun
ne kadar da hoş geliyorsa o kadar
yorgun
bir tat bırakıyor ağzımda bu gecelerde
hep,
hep!
durulunca kelimeler kadehlerde,
kadehlere şarkıları gömerken,
sökerken gecenin avuçlarından
seni,
beni artık kim ne yapsın
keman diyorum
duyarsan ağlamalıyız.
bu keman sesi
o keman sesi değilse
bile
bulvarlardaki şırıngalar
benimdir sayıntanrım.
yoklugunda
şu kafamdakileri satsak?
