09 Mart 2010, Salı
saat: 14:38
Dünler hanği hayat karğaşasının altında kaldıysa oradan çıktı bikaç gündür.
Yaşanmışlıklara inat yaşanmayışlıkların ve ardında bırakanların ardında kalamamanın bedelini ağır ödesemde ödeşme denen insani duygunun dışına çıkardı beni bikaç gündür.Gündüzlerin gece gecelerin gün olduğu ğün dönümümde düşündüğüm şeylerden utansam da bidaha keşke demeyeceğim deyip tekrarlanan çoklu versiyonlarda keşke diyor olsamda hala,yaşadığım gün ve sonrasında bekleyen acıların kokusunu şimdiden alsamda bile bile üstüne üstüne gidiyorum.
Belki bende eleştirdiğim düşünce tarzı ğibi düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.
Belki yaşamak denen yaşlılığın erken başlamasını kabullenemiyorum.
Belki bende sadece kendi beynimi rahatlatma telaşından sadece suçlu arıyorun.
Kendi dışımda suçlu yok biliyorum,peki neden sadece beni tanıyanların biliği bir kişiyi hala tek suçlu ğörüyorüm?
