10 Mart 2010, Çarşamba
saat: 14:41
bize filmlerde anlatılan çoğunlukla gidenlerin, gitme cesareti gösterenlerin hikâyesidir. özeniriz gidene. biz de onun gibi olmak isteriz. her şeyi göze alıp gitmek cesaret ister, kahramanlıktır.
nedense kalanları önemsedim hep. çocukluğumda da böyleydi, gidene özendim ama kalabilmeyi, geride kalmanın gereğini yapabilmeyi de istedim.
bu iki durumun zirvesi şems (gitme)-mevlâna(kalma) ikisi arasında salınıp durmak... iş başka bir boyuta geçti tabii şimdi. kendi yaşamsal sürecime baktığımda gittim geldim kaldım baktım filan.
gidene kal
kalana git denmez bizde.
bir kararda durmak kaydıyla.
