10 Mart 2010, Çarşamba
saat: 18:47
tanıdıgım ve nadir de olsa tanımadıgım insanlarin guncelerini okumayı seviyorum onlar benım hayatımın bir parcası ve ben de onlarin, ama buyudukce mesafeler artarken paylasılan zamanlar azalıyor bu zaruri. en azından hayatın kalan bolumune dair bir fikir veriyor gunceler bu gusel, huznunu mutlulugunu paylasabiliryorsun pasif de olsa...
bu aksam cv hazırlayacagim eger bu is olursa tum o endiseler, sıkıntılar bitecek ve ben isteye isteye amerika yolcusu olabilicem
bugun okula gittim cok cok uzun zamandan sonra ve cımleri ozlemisim farkettim ve insanlari, agzıma tukurse de su okul, arkadaslari ortami pek guselmıs bea ottü ottü:)
