11 Mart 2010, Perşembe
saat: 10:44
bu aralar geçmişimle anlaşma yapmışım kendimden habersiz. geceleri yerli yersiz uyanmalarıma, ardından gelen, bir zamanlar hayatımdan bir şekilde çıkanların dadandığı rüyalar ele geçirir oldu. hemde her biri gerçek gibi. her sabah bunun sersemliğiyle güne başlamak durumunda kalıyorum, bir tuhaf oluyor tabi.
dün gecede eski sevgilim ziyaretime geldi. karanlık bir yerde beyaz bir zeminin üstünde yarım uzanmışız.her taraf su. "seni çok seviyorum hiç bırakmayacağım" diyor. hani gerçek gibiydi dedim ya, gerçekte de bunun imkansızlığını bildiğimden inanmıyorum. "canım sensiz yapamam,sensiz olmaz" diyor. sus diyebiliyorum sadece, anlatmak istiyorum imkansızlığını, allahım bir hıçkırık tutuyor konuşamıyorum. bir tarafım "kızım kalk, uyan kendine gel" diyor, diğer tarafım "bırak,son kez sarıl" diyor. bir taraftan da "sen artık evlendin, hem de benden hemen sonra, kaçarcasına. hangi sevgiden, hangi "seni asla bırakmicam, sen benim hayatımsın, her şeyimsin" sözlerinden bahsediyorsun?" demek istiyorum; sadece "sen evlisin" çıkabiliyor hıçkırıklarımın arasından. o an evli olduğunu hiç bilmediğini farkediyorum, sonrası ise yok. artık "nayır, nolamaz, yallaannnn söylüyorsun"larla yeşilçamdan seçmeler mi sergiliyoruz bilmiyorum ama sabah kalktığımda bu neydi be yine dedim. hadi hayırlısı. bakalım bu rüyalar silsilesinin sonu nereye çıkacak.
