14 Mart 2010, Pazar
saat: 15:12
hiç ummadıgım şeyler oluyor..
pek sosyal kelebeğim.
sırf kendimden kaçıyorum, farkındayım.
düşünmekten kaçıyorum..
hiç olmak istemedigim insanlara tamam deyip çıkıyorum.
an geliyor, dalıyorum.
o ortamda yokum.
başka yerde, başka andayım.
başka pişmanlıklarda, nedenlerde niçinlerdeyim.
başka acabalardayım..
sonra sarsıyorum kendimi,
oldugum ana geri dönüyorum.
yürümeye devam etmem lazım.
insan en dibe vurup, yukarı çıkmaya çalışırken yeniden dibe dogru düşmesine izin vermez bedeninin değil mi?
verir.
ben verdim, defalarca.
bu kez vermeyeceğim.
kendime olan saygımdan, vermeyceğim.
