15 Mart 2010, Pazartesi
saat: 01:16
Koleksiyoncu diye bir kitaba başladım bugün. Ve bugün bıraktım okumayı. Zaten "bak bak aynı senin gibi benzetmeler yapıyor olm bu herif,okurken sen aklıma geldin hep" deyü bir açıklama yapılmıştı kitabı alırken,terminalde otobüs beklerken 21e kadar okudum kaç sayfa oluyor bilmiyorum.
Günlük baştaki benzetmeleri,sevdiği kıza bakış açısı falan aynı benim gibi. Ama olm sonra sapıtmaya başlıyor. Herif platonik aşkı için ev alıyor,hayalleri abartıyor,resmen onun haberi olmadan onunla beraber yaşıyor. Onun için evlendiklerinde(evlenecekler ya kız da bunu seviyor ya?) giyeceği kıyafetleri falan satın alıyor. Psikopatça bir kitap. Okumam lan ben onu. Zaten kitabı okuyunca aynısını yaşadığım fark ettim :S Noluyor lan bana! Yok ev satın almadım ama allahtan da gelin güvey olma durumu feci şekilde olmuş yani.
Günlük bugün başıma gelenler pişmiş tavuğun başına gelmemiştir.
Gelirken çok süper bir yazı yazmıştım ama nete giremediğimden ekleyemedim buraya.
Bazen çok güçlü hissediyorum günlük. Taşı siksem suyunu çıkartacak kadar. Bazen de kızıl meydanda elinde balonu ile kaybolmuş bir çocuk gibi hissediyorum. Ne yol bilir,ne iz bilir...
Bir şekilde dengelenmeye ihtiyacım var bazen aklımı yitirmekten korkuyorum.
Günü 2 tane tavukburger ve az mercimek çorbası ile tamamladım. Gece 2 saat uyudum. Nescafe içerek hayatımı devam ettirdim.
Sana söyleyebileceğim tek şey şu;bugün benim yaşadıklarımı sen yaşasaydın lanet olsun deyip oturur ağlar,kabuğuna çekilirdin.
Ama duygusuz mode on. Elinizden geleni ardınıza koymayın lan,yıkamazsınız beni :) teker teker değil toptan gelin,sadece bu kadarcık mı?
Tamam elim ayağım titriyor olabilir şu an ama sinirden :) Öfke doluyorum sadece hayat sana karşı.
