15 Mart 2010, Pazartesi
saat: 18:22
üzerimde beyaz tshirt, gömlek gibi ıvır zıvır varken mutlaka kahve vb. şeyler dökmeyi beceriyorum. kendileri desensiz olduklarından müthiş kreatif duruyor evet, iç sıkıntımın sembolü olarak taşıyorum her giyişimde beyazın üzerinde o lekeyi, her döküşümle.
her şeyden arındırabilsem ruhumu ve zihnimi, o saflıkla çırılçıplak gezsem de pis elleriyle illa sıçratacak çamurunu yaşam, arkamdan koşan köpek gibi.
harika küfürlerim var bugün, sabahtan beri söyleniyorum. ama kendi kendime söylenmekten sıkıldım kime satsam acaba?
ya da hangi birine...
bir yandan da şarkı söylüyorum şu şekil;
çok yoruldum artık.
