15 Mart 2010, Pazartesi
saat: 21:51
uzaklaştıkça yabancılaşıyorum herşeye,öte yandan yaklaşamıyorumda..
içimde duyguların değiştiğini hissedderken ordan oraya akarken düşündükleirm müdahele edip yakınlaşasımda yok!
durumun fazlasıyla konu ve kişiyi kapsadığını dşünürsem sanırım bu benden kaynaklı bir durum..
ama bişeylerin değişimine tanık oldukça tamamen benden olmadığını düşünüyorum..aslınd akarışık bu durum :/
önemli olan alışabiliyor olmam,çok da zorlamadan,ötesini düşünmeden,olur böle deyip geç,yorum..
bide benim içinönemini sorgulamayıp başkalarının önem derecelerini sorgulamak biraz haksızlık gibi..
ben döner dolaşır birileri gittiği yerden döner döner durur anlar insanoğlu gördüm!
geç olur güç olur olur..
bayat günler akıp gidiyor hayatımda herzaman değişiklikler, değişiklik değeri görmedi gözümde,anların tadını kaçırıyorum galiba..yarın buda biter ne değişir ki deyip..insanlardan bekletilerimide törpülüyorum böylece..
ilgimide...
hevesimide...
yabancı!
evet aynen böyle hissediyorum,herleye ve herkese karşı!
gözünün içine bakıp ne dediğini anlayacağım insanların içine bakıyorum.
hiç!
bakmıyorum bile utanıyorum bazen yabancılıktan benim yabancılığım mı onların yabancılığından mı acaba?
her karesine adım bastığım caddeler bile yabancı!
oturduğum sandalye,yattığım yatak,içtiğim sigara,yediğim yemek bile...
seyahate çıkmış ve yol üstünde konaklayan bir yolcu gibi..
sabitlik içinde olması kötü sanırım..
neyse bak hiç birşeyi sorgulayasım yok!
