15 Mart 2010, Pazartesi
saat: 22:18
Diır günce,
Evin karşısındaki sinekli bakkal az önce Hülya Avşar'dan Sensiz Kaldım, sonra da Selami Şahin'den Özledim falan dinleyerek içimi baydı. Neyse ki kendisi de bu anlamsız sevdadan vazgeçti sonunda. Artık yalnızca kedi sesleri duyuluyor ortalıkta.
Evin içinde kuruyan çiçekleri atmam lazım. Aslında karanfillerimi seviyorum, onları atmak istemiyorum ama böcek falan toplayacak uğraşamam.
Bugün eski işyerimden müdürüm aradı ve dönmemle ilgili ilginç bir teklifte bulundu günce. Bunu söylemek aslında çok garip ama sanırım isterlerse döneceğim.
Eskiye dair o kadar çok şeyi özledim ki, anlatamıyorum bazen. Topu topu 2 yıl öncesine dönebilse hayat, başka bir şey istemezdim herhalde.......
Diğer yandan, şu an çalıştığım gerizekalı fabrikadan da nefret ediyorum. Yarın sabah hiiiiç gidesim yok. Bu gidesim olmayan zamanlar gitgide çoğalmaya başladı. Bari güzel bir şey denk gelse cidden.
Muhtemelen yavaş yavaş yatağıma giderim günce.
Öpüyorum seni
