16 Mart 2010, Salı
saat: 19:02
Artık birşeylere olan inancımı kaybettim. Çok saf ve temiz olmanın hep zararını gördüm hayatta.
Ne demişti adam;
"Bak süpermen herkesten saf ve temizsin,herkesten çok kirlenirsin."
Bir de kötü olabilmeyi öğrenirsem işte o zaman tamamdır.
Ben istemiyorum kötü olmayı ama daha ne kadar canımın yanması lazım bunu yapmam için işte onu bilmiyorum.
Birşeyi yapmam için illa canımın yanması gerekir mi?
Ama gerçekten de bana bu saatten sonra sakın maval okumayın,martaval okumayın masal da okumayın.
Anlattıklarınıza inanmış görünürüm. Ben bu saatten sonra daha da birine güvenmem.
Çok doğru bir laf var da işte sevdiğim arkadaşlarımın hatrına yazmıyorum.
Nerede benim kırbacım?
