17 Mart 2010, Çarşamba
saat: 15:37
hep bulutların içinde hoplayıp zıplamak, sonrada yorulup yumuşacık bulutların üzzerinde uyumak istemişimdir ve hala isterim:)halbuki o sadece sis topluluğudur bunu biliyorum ama bu hayal beni mutlu ettiği için hiç bıkmadan usanmadan, saçmalama demeden bu hayali kuruyorum.çünkü mutlu eder bu beni.
işte gerçek hayatta bazen böyle.görürsün, bilirsin,olmaz dersin ama bi hayalin peşinden koşar gidersin,yapma dedikçe yapasın gelir,dur dedikçe koşasın gelir.çünkü duygular beyninin bütün fonksiyonlarını kilitlemiştir artık.ama insanoğlu mükemmel dizayn edilmiş.kilitli beyninin anahtarını hiç
kaybetmez.bulamayabilir, ama onu hiç kaybetmez.birgün hayat sana bile bile peşinden koştuğun hayalin sonuçlarını gösterene kadar yani hayat sana TAK! diyene kadar.cidden insanoğlu bulutların üzerinde uyuyabilmek için bulutlara çıkabiliyor gerçek hayatta.ve bulutların aslında bi döşek olmadığını o zaman anlıyor.çıktığı gibi inebilmeyi de hesap ettiyse sorun yok.hayal kırıklığı dışında...
kendine söz geçirebilmek büyük bi güç bence,beynini kullanabilmekte.ama biz bayanlar duygular dedip durduğumuz sürece daha çoook bulutlarda asılı kalacağız gibime geliyor:)
ama ben hala bulutlarda hoplayıp zıplamak ve uyumak istiyorum,ama saçma manada:)
