20 Mart 2010, Cumartesi
saat: 18:51
Öldürür Beni Ölümümün Acısı
BÖLÜM 1
Şu tek düze hayatta, tek eksiğim düzendi
ve ben sivrisinek vızıltısından
Gözümü kırpmadığım gecenin sabahında, inadına
Rutinimi yaptım karnımdaki sancıyla
Hanidir yaşayamadığım
Güzel bir günü düşünmekle geçti birkaç dakikam yatakta
Sadece hayal miydi artık güzel günler ?
Eğer öyleyse inebilir miyim hayattan müsait bir yerde?
Arkadan vermeyen kalmamıştı yaşam adlı dolmuşta
Dolmuşun içiyse doluydu boşlukla
Boş bakan gözler,boş sözler,boş yürekler
Yatakta doğruldum akabinde
Terliklerimi aradım el yordamıyla
Yine bir teki yoktu
Yatağın altına saklanmıştı yine
Görevini iyi yapıyordu o bile
Dedim ya , tek düze
Hayali sevgilim terketti beni dün gece
Onu ben yaratmıştım
Bana ait olmalıydı ben istediğim sürece
Ama o bile tahammül edemedi,gitti
Gitmesini izledim ben
Gözyaşlarım yol ararken sakkallarımın arasında
Çaresizliğimin cümlesiydi " kendin kaybedersin "...
Ağzımda kekremsi bir tat
Hemen tanıdım,dudaklarımı sudan fazla ıslatan bu tadı
Gözyaşıydı bu,tuzlu
Her değdiğinde,canımı yakardı,çatlak dudaklarıma
Hemen yüzümü yıkamaya koştum
Biri fareketse gözlerimdeki nemi
Kırılırdı kalkanım,savunmasız kalırdım.
Öldüğüm gün yapmıştım o kalkanı
Ve harcına yüreğimi koymuştum
Ve eğer onu aşarlarsa
Ölürdüm ikinci ve son kez....
BÖLÜM 2
Korkarım ölümden,ölümden korkma diyenlerin inadına
Bilirim ki onlar,ölümü hiç tatmamış olanlardır aslında
Kafiyetler kifayetsiz artık benim için
Düz yazı hayatım, dümdüz , tek düze
Yarım avuç dolusu suyu çarptım yüzüme
Öyle temizdi ki su
Kirletebilirdi onu kinle akmış gözyaşlarım..
Kaldırdım kafamı aynaya bakmaya
Bir yabancıydı gördüğüm adam
Tanıyordum sanki onu bir yerlerden
Gözüm tam ısırıyordu ki korkup kaçtı benden
Bende korktum ondan aslında
Öyle soğuktu ki bakışları
Çelik kadar, ecel kadar soğuk
Dedim ya korkarım ölümden, ölür gibi...
Saçlarının önü dökülmüştü aynadaki adamın
Beynin ön lobudur derler duyguların merkezi
Acılar seyreltmiş, kuraklaştırmıştı sırma lüleleri..
Yüzündeki çizgiler yüreğime işledi
İçimi acıttı , her baktığımda
Adeta uzman bir cerrah almıştı eline neşteri
Ve parça parça yüzünü kesmişti
Derken dudaklarına kaydı gözlerim
Öyle tanıdıktı ki çatlakları
Dilimin ucundaydı adı
Biliyordum, tanıyordum uzun yıllar önce
Yüzüne baktıkça artıyordu karnımdaki sancı..
Bir ışık, umut dolu bir bakış
Sonra düşündüm "acaba " diye
Yalnız değildim belki de
O vardı tam karşımda, bana bakıyordu
Gözlerimi kırptım , insanlık hali
Açtığımda gitmişti
Arkamdaki duşakabin, solumdaki nem kokan havlular,alt köşedeki kirli sepeti...
Bir tek o yoktu aynada...
Dayanılmaz hale geldi sancısı karnımın
Hiç olmadığı kadar büyüktü gözbebeklerim
Soğuk terler akıyordu şakaklarımdan
Çelik kadar, ecel kadar soğuk.
Bakışlarım kara delik olmuştu...Ve içine çekiyordu beni..
Hiç olmadığım kadar cesur hissetim o an
Banyonun tavanındaki çatlaklara baktım
Onlar bile düzdü, dümdüz ,tek düze
Sekizinci kattaki evimin camına takıldı gözlerim
Ölümün uzaklığı bir buçuk metre ve sekiz kattı
Bense korkmuyordum artık
Çünkü biliyordum ki
Yalnızlıktan fazla acıtamazdı....
