21 Mart 2010, Pazar
saat: 22:07
Gerçekten kızmadım günce. Minibüsün en arkasında, cam kenarında oturuyordum. Ansızın bir kadın gelip "kenara kayar mısınız," dedi. "Kusura bakmayın kayamam," dedim ve film koptu. İki erkeğin ortasına oturmak istemediği fena halde belli olan bayan, önce beni nezaketsiz sonra da aile terbiyesi yoksun olarak yaftaladı, yetmedi ve hatta coşarak Cumhuriyet ruhunu benim gibilerin katlettiği söyledi(yafta: CHP faşisti). Karşı cinsi "potansiyel" tehdit olarak gören birine nezaket falan göstermek istemedim. Fakat ansızın bir amca araya girdi, kadına hemen cam kenarında, tek taraftan "erkek gören" nefis bir yer verdi. Rüyaları gerçek olan çizmeli teyze söylenerek gitti oturdu. Fakat susan teyzeyi kahramanca savunmak isteyen amca "ben de senin paranı uzatmazdım o zaman," dedi. "Yok artık saçmalıyorsunuz," diyebildim sadece. Yol boyu bıdı bıdı konuştular ben ve benim gibiler yüzünden. Gözlerimi devirdim ama gıkımı çıkarmadım.
Gerçekten kızmadım günce, gerçekten.
