23 Mart 2010, Salı
saat: 01:47
papatya yapraklarının düşüşü gibi koparıldıktan sonra, tam sevmiyor çıktı dudaklarının arasından ben düşerken. arka fonum yeşildi, renkliydi ama eninde sonunda topraktı düşüp kırıldığım zemin. ağrılı oldu acılı oldu, odağımı yitirdim. her esen rüzgarda kendimi kaybettim, kendi peşimden koştum, çocuğunu yitiren bir anne gibi, gecelerce ağladım. deliye döndüm. her akşam sokak lambalarının kırpıp durduğu gözlerini saydım uzaklardan, seni düşünmemek için kendimle savaştım, kan döktüğümde oldu, kendi kalbimi gömdüğümde oldu.
papatya yapraklarının düşüşü gibiydi koparıldıktan sonra, tam da sevmiyorda bittiğinde fallar...
düşüşüm yeşil fon üzerine göz yaşları deseniydi.
