25 Mart 2010, Perşembe
saat: 13:03
ne hissedeceğimi, ne düşüneceğimi bilememekten o kadar bıkkınımki, anlayamamaktan hele. artık öyle karıştı ki herşey çıkmazdan çıkmazlara girmek, rahat gözüken yolların görünmez engelleriyle düşe kalka uğraşıp durmaktan yolun sonuna ulaşamamak, mütemadiyen yorgun hissetmekten. hangi cesaretle gücümü aşan kararların çatısı altına giriyorum sürekli, gözü karartmak nereye kadar. bir sürü şey üst üste geliyor ve bütün hassas noktalarıma acıtmak için vuruyor, kafatasım patlamak üzere. çatırtıları duymak o kadar kolay ki.
ufacık bir suskunluk nöbeti yeter.
yeter...
kimseye, hiçbir şeye tahammülüm yok, saçma davranışlara hele hele hiç. paylaşmak da istemiyorum.
dayanamıyorum.
insanlara açan bahar, beni kurutmuş ağlata ağlata. niye umrumda olsun ki.
eğlenedurun siz, geçin dalganızı.
hayat da neymiş ki?
sizin yerinize yüklenirim onu da, bırakın beni.
size ne?
