25 Mart 2010, Perşembe
saat: 22:06
Yaşımın ilerlemesinden her geçen gün nefret etmek için daha iyi sebepler bulabiliyorum bunuda yaşın ilerlemesinin üstüne atayımda görsün gününü ...
Niye saçmalıyorum anlayamıyorum bu sefer kendimi.Hiçbir zaman ailesine bağlı,ana kuzusu bi tip insan olamadım...ama bu sefer ailemden ayrılmak bende ciddi bir etki yarattıki aslında en çok mutlu olmam gereken dönemin içindeyim ... Ewim war sadece bana ait olan, ewimin önünde arabam war sadece bana ait olan , özgürlüğüm zaten benimle ... peki ben niye bu sefer yalnız kalmak istemiyorum ... her geçen sene daha bir zorlaşıyor ayrılmak ... bebeğimi özledim :( ilk dişini çıkarmış küçük tatarikom halasından hediye bekliyor... Ama halası sadece yaşamak zorunda olduğu hayatla o kadar ilgili ki bir türlü onu görmeye gidecek fırsat yaratamıyor ... Belkide asıl özgürlük bu değil ... kölelik hayatının içinde ki küçük kaçamaklara özgürlük ismini mi takıyorum acaba... istediğim zaman istediğim yere gidemeyeceğim bir dünya da yaşıyor isem bu benim sorunum mu acaba ? yada kendime farklı bir hayat seçebilirdim de buna mı kaldım acaba ?? gene sapıtmaya başladım, milyon tane soru sorabiliyorum ama cevaplarını vermeye gelince hiçbir cevap yok ...yok ... yokk...
Bebekimi çok özledim :( o benim omzumda uyusun, çekik gözleri ile tatar tatar baksın mümkünse hiç büyümesin ...
