26 Mart 2010, Cuma
saat: 00:16
Ağlamalı günlük ağlamalı... Hayata ağlamalı. Geçen zamanlarına ağlamalı... Her saniye öldüğümüzün farkına varmalı.
Bildiğin boşa yaşadığımızın farkına varmalı. Dün arabaları "ağzınla vuuu" diye ses çıkararak sürerken bugün arabanın benzin parasını hesapladığının,yüksek beygir gücünün iştahını kabarttığının ayırdına varmalı.
Kogan dinlemeli. Bildiğin ağlatıyor günlük.
Kötü oldum.
Ya harika nasıl olabilir ki?
Günlük hayatın geçtiğinin farkında mısın? Ben birşey anlamaz oldum. Hayat o kadar kısa ki sanki sabah yataktan kalkıyorum gözlerimi açıyorum ve bir saniye sonra bir bakmışım yatağıma uzanmış sana güncemi yazıyorum.
Garip.
Bir de çatışma yaşıyorum kendi içimde.
Çok küçük şeylerle ümitlenip çok küçük şeylerle yıkılabiliyorum...
Üzmeyin beni kalbim nasır bağladı artık...
