27 Mart 2010, Cumartesi
saat: 11:05
Yavaş yavaş kadın olmanın getirdiği uyuzluklara maruz kalmaya başladığımı hissediyorum..
Her sıkıntı bastığında alışveriş moduna girmeme bir anlam veremiyorum.. Mağazanın dışına adımımı attığım anda ne kadar gereksiz duygularla o elbiseden bu elbiseye koştuğumu anlıyorum.
Saat 23:00 sularında koca bir steakhouse mideye indirilirken, gayet mest olmuş bir suratla izliyorsun geçen arabaları.. Sonra bir pişmanlık çöküyor insanın üzerine, sorma.
Bir de çikolata..
Çikolata, hatta dondurma yemeyi sevmeyen bir insan olarak ne yapacağımı şaşırdığım anlarda ufacık da olsa lüpletiyorum çikolataları..
Bunlar biz kadınlara arkadaş mı ki böyle durumlarda? Bunları yaptığımızda tatmin mi olduğumuzu sanıyoruz?
Cıks..
Kadınları kadın yapan özelliklerin, sadece zor zamanlarda oluştuğu kanısına varıyorum böylelikle..
Ne kadar anlaşılması güç olsak da, seviyorlar bizi günce be (:
Mujcksa!
