29 Mart 2010, Pazartesi
saat: 10:47
ilaçtandır ilaçtan..gene depresif modum depreşti..
hafta sonu birileri beni teselli etmeye başladı durup duruken..üzülme bulursun iş diye..sonra bi anda kendi söylediklerinden de umutlarını kesip kocan baksın demeye başladılar..ben onlara üzgünüm falan mı dedim..demedim..güneşli antalya günlerinin ve annemim tadını çıkarıyordum ben ne güzel..sürekli "össde barajı bile geçemeyen kızları mudoda işe girdi ve ben o kadar okudum da ne oldu" mesajını verdiler alttan alttan..bu ülkenin iğrenç bir gerçeği, benim ne suçum var..(göbeğimi okul bahçesine atan annemlerin suçu, kurtulamıyorum okuldan dersaneden hocadan şundan bundan..) neyse sabırlı olmam lazım, açılacak bir kapı er ya da geç biliyorum..
