29 Mart 2010, Pazartesi
saat: 17:29
bisikletle yeşil bir böceğin üzerinden geçti, sonra bir karıncanın, bir sakızın, binlerce toprak kırıntısının, tozların, milyonlarca bakterinin, o an kafasına sığmayıp taşan anıların, düşüncelerin üzerinden geçti. hepsi de arka tekerleğe yapıştılar.
bütün yaşanmışlıklar biraraya gelince hiç de güzel bir görüntü olmuyordu. çok lezzetli yemeklerin midedeki karışımının iştah açıcı olmaması gibi.
işte bizim durumumuz bu eski dostla. içimize, midemize baktık birbirimizin, tekerleğe dokunduk.
tekerleği yıkamak mı?
ellerimizi yıkadık biz, artık bisiklete binmiyoruz.
