31 Mart 2010, Çarşamba
saat: 00:16
hayat defterini işletmek için geldiğin bir banka şubesinde bir koltuktan diğerine geçmek için ayağa kalktığın anda son bulabilecek kadar kısa....
sevdiklerini görmek için belki de asla zamanın yok. ama sen o olmayan kısıtlı zamanı belki mecburiyetten belki de sırf salaklıktan o sevdiklerine değil de abur cubur şeylere ayırıyosun... ölüyoruz anlasana anne. ölümcül hasta olmamıza gerek yok .. yaşamda her geçen dakika ölüme aldığımız bir yol... durup manzarayı seyredip dostlarla iki çift laf etmek yerine nereye koşturuyoruz biz böyle....
dün bir kez daha yüzleştim ölümle... ilkyardım öğrendik ya hesapta. önce bilinci kontrol ettim, sonra nabzını... ölmüştü. ilk gördüğüm anda anladım öldüğünü... oracıkta, iki saniyede ... ölümü çok kısa sürdü ama cesedini kaldırmak nerdeyse 2 saatten fazla. hayat ne garip anne. sen ölüveriyosun bi banka şubesinde. taş zeminin üzerinde boylu boyunca yatıyosun, bekliyosun gelip vücudunu kaldırsınlar oradan diye, aşağıda yine kuyruk kavgası, fatura yatırma telaşı, memura kızıp bağırmalar, personel şok içinde durumu bilen duyan da hala işi görülsün derdinde... acımasız bu dünya be anne...ölüme, ölene de saygı yok üstelik...
dün geceyi hep bedos (adıbuynuş sanırım) amcayı düşünerek geçirdim. biraz daha önce çıksaydım yukarı, kalp masajı yapsaydım, öyle olsaydı, şöyle yapsaydım farklı olur muydu???? muhtemelen hayır... ama ben bu soruları sormazdım en azından . şimdi hiç tanımadığım bir adamın ölümünden -ki ben yukarı çıktığımda çoktan ölmüş ve üstünden de en az 5 dakika geçmişti- sorumlu muyum acaba diye düşünüp duruyorum... sonra babam geliyor aklıma . ona müdahele etmiştim... yapılabilecek herşeyi.... ama olmadı...
bunu anlatmaya gelmemiştim aslında. hatta bugün hayata daha sakin daha umutlu bakmaya karar vermiştim. ama sanırım üstüme lanet gibi yapıştı bu gerçek dünya masalı... pollyanna da büyüdü. hayal kurmayı bıraktı. gerçeklerle yüzleşti.... boşverelim hayat güzel dünya güzel sen güzelsin naralarını. gerçekten ziyade bişey yok... ha gerçek hep acı yada öcü değil kabul... güzel tatlı anlar var içinde...
en yakın zamanda özlediklerimle o anları yeniden tatmak dileğiyle....
iyi geceler anne...
