31 Mart 2010, Çarşamba
saat: 14:53
"Budur benim çabam, bu:
adanmak özlem çekerek
dolaşmaya günler boyu.
Güçlenip genişlemek derken,
binlerce kök salarak
kavramak hayatı derinden-
ve ortasından geçerek acının
olgunlaşmak hayatın ta ötesinde
ta ötesinde zamanın!"
delilikten arta kalan aklımı alan.. aldığın o akıl parçacığımı geri ver artık. vermeyeceksen de
ya bir an önce gel ya da sil kendini tam anlamıyla var olmadan yokluğunla. "...sana hiç bir zaman sarılamadığımdan, vazgeçemiyorum senden."
çılgınca duyduğum kendime gülme ihtiyacı bu bilinçli aptallığımdan olmalı. başka bir açıklaması yok. olsaydı keşke ama yok. olmasına da gerek yok.
hiç doğmamış, hiç yaşamamış gibi ardımda iz bırakmadan kaçıp gitmek istiyorum. lakin dünyanın kirli elleriyle dokunmadığı sığınak kalmamış.
kalmamış bana hiçbir şey.
bırakmamışlar..
