01 Nisan 2010, Perşembe
saat: 13:35
sabah yataktan kalkınca aynaya baktım, fısıldayarak "hakediyorsun" dedi bana. "neden peki?" diye sordum, cevap veremedi yine. sorular çok, cevaplar yok. ceplerim dolu, yüküm ağırlaştı iyice biriken sorulardan, inadına yürümeye çalışıyorum canım acıya acıya.
bende güce akan bu yürek varken, daha çok soru toplar, cevaplarında kaybolarak yürürüm ben.
bitmez bu ıssız yol.
bitmez..ıssızlığım, iki gram huzur arayışıyla dinmez.
bugün yine uzunca bir beyaz gömlek giydim, camımdan içeri giren dilsiz kedim kucağıma oturdu. şöyle bir yüzüme bakıp, üstümü kirletti gitti patileriyle.
"Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu,
birinciliği beyaza verdiler"
yaşama siyahlarla gömülmemin sebebi.
suskunluk içinde huzurla kanıyorum. dile getirip taşırırsam içimdekileri, kaçar..biliyorum.
kahramanım kahve, gel kurtar beni kendini içir de. kokun bile yeter bana, bir sigara yaktırıp hayattan ayılmaya.
