03 Nisan 2010, Cumartesi
saat: 04:17
25 yaşındayım, babam beni sevdiğini 1 kez söyledi: O da 16 yaşımda beni fena halde dövdükten sonra, izmariti tuvalete benim değil annemin attığı ortaya çıktığında. kafamı koruduğum kolumda aynı yere o kadar çok vurmuştu ki, sonlara doğru etim parçalanacak sandım.
en feci dayağımı yediğimde galiba 8 yaşımdaydım. kardeşime kötü davrandığım, o da gidip babamı manipüle ettiği için. elektrik süpürgesi kablosuyla dövmüştü sevgili kızını. daha sonra ağır mı ağır bir saç fırçası, elektrik süpürgesi sopasıyla, kol bacakla da dayak yedim.
o gece irem, burak ve merve de bizdeydi. yaz günüydü, balkona çıkıp karşı balkonda okey oynayan anneme seslendim, "eve gelsene" diye. "ne var" dedi, ağlayarak "gel işte" dedim. "gelemem şimdi" dedi. ben de başıma geleni kanıtlamak için pastel boyalarımdan kırmızı ve mavi olanı aldım, en çok acıyan yerleri boyadım. sonra aynı akşam halam ve yengemin bizde olduğunu hatırlıyorum. mor yerlere buz tutuyorlardı. boyalar akacak diye o kadar korktum ki. akmadı allahtan. ertesi gün boyadığım yerler gerçekten morardı.
öte yandan etrafımdaki herkes babasından dayak yiyordu. irem, ipek, merve, burak...
böyle şeyler beni ne derece etkiledi, merak ediyorum. galiba psikoloji okuyacağım kendi kendime...