05 Nisan 2010, Pazartesi
saat: 01:10
sabahlamak fena bişey.
ancak hakkını vereyim, acayip güzeldi dün gece, iyi eğlendik. tabii sabahlama nedeniyle zombiye dönüşmem ve evi toparlamadan "hüeh? ne?" diyerek ayrılmam kötü oldu.
eve gelene kadar kendimi bir "geceye kadar dayanabilir" bir "sittiret lan uyuzzzzzzzzzzzz" hissediyordum. film izledim. bişeyler yedim, yemeğin ağırlığıyla 3'te yattım. 9'da uyandım! şimdi kendimi ne dinç ne de yorgun hissediyorum. bi de geçe kalmadan uyuyup erken kalkmak istiyorum. sınav notlarını okusam uykum gelir mi acaba?
arkadaşla oturup şarkılara çalıştık dün. tamamlanmamış besteler üzerinde detaylara çalıştık. güzel bir zamandı. onları bitirirsek daha üretken olabiliriz sanırım.
annem yine bu grup işiyle ilgili bişeyler sordu. hep politically correct olmaya çalışıyor, "x demeye çalışmıyorum, ama..." gibi cümleler söylüyor. ağzındaki baklayı çıkarması lazım artık. sanırım benim bu işte başarılı olacağıma inanmıyorlar. daha doğrusu, bana inanmıyorlar. ünlü olmaya çalışan başka biri olarak görüyorlar. ama ben ne dandik türk pop müziği yapıyorum, ne de geleceği olmayacağı kesin olan bar gruplarından olmak istiyorum.
isteğim var. inancım da var. bu kadar şey izledim, bu kadar şey okudum. murphy de yardım etsin birazcık.
edit: o değil de, bitirdin beni kat dennings.
