05 Nisan 2010, Pazartesi
saat: 18:05
Nihayet evimin işlerini bitirdik :o)
İmam nikahımızda kıyıldı cumartesi akşamı.. Artık Allahın katında sözde değil özde eşim oluyor biricik sevgilim.. Çok heyecan verici bir geceydi güncecim.. Mehir, nikâh akdinin rükün veya şartlarından olan belirli bir miktar altın istiyor bayan.. Eşinin mehiri oluyor :o)) Bende belirli bir mehir istedim her zamanki gibi makul bir miktar :o) Herkes çok ucuza gittin diye şaka yaptı ama umurumda değil :o) Huzurum yanımda ve beni zevceliğe kabul etmesi bile o kadar içtendi ki bir kez daha aşık oldum biricik eşime :o) Nikahımız kıyıldıktan sonra yegane eksiğim içimi yaktı birtek o yüzden aktı gözümün yaşı.. Biricik babacım da yanımda olsaydı da benim o mutlu anıma şahitlik edebilseydi.. Ama izledi cennetteki köşkünden biricik kızını..Ve gurur duydu onunla.. Biliyorum..Biliyorum ancak son bir haftadır engel olamıyorum onsuzluğun acısını içimde, yüreğimde hissetmeye.. Canımın acısına engel olamıyorum malesef.. Birden aklıma geliyor o yoğun tempo içerisinde.. Mesela bu sabah babamın o duygulandığında ağlaması geldi aklıma.. Aktı gitti yine yaşım.. Deli gibi haykırasım var günce deli gibi bağırasım.. "BEN BABAMI İSTİYORUM..BANA BABAMI GERİ VERİN.."
Kaldı:18
