|
06 Nisan 2010, Salı
saat: 16:25
keşke hep kahramanım kalabilseydin! canımı en çok yakabilecek insan olduğun halde en çok yanımda olan olabilseydin.. keşke küçücük gözyaşlarımı silip çağlayan haline getirmeden önleyebilseydin.. keşke bana daha çok sarılıp daha çok sevdiğini söyleyebilseydin... keşke kendi yaşadıklarını bana yaşatmamak için elinden geleni yapabilseydin! keşke beni onu sevdiğin kadar sevebilseydin... seni hep güzel hatırlamak istedim... şimdi kalbimde sen, kendini öldürürken bile tutmaya çalışıyorum elini beni bırakma beni bırakma beni bırakma kocaman çığlıklara dönüştü bazen sözlerim bazende içimde kaldı dillenemeden elimi tutsaydın eskisi gibi ben başkalarına sarılmasaydım sana sarılacağım yerde... korktuğumda senin yanına koşabilmeliydim oysa ben ben senin bi parçanken benim canım acıdığında seninki acımalıyken nasıl dayanabiliyorsun buna anlamıyorum nasıl yapabiliyorsun... anlamıyorum seni anlamıyorum. hastalıklı bi sevgi bu senin ki.. oysa sen bana beni sevdiğini söylemezsin ki! yine de vazgeçemiyorum senden senden vazgeçmek istemiyorum... seni hep sevebilmek istiyorum kendini o girdiğin çukurdan kurtar istiyorum... seni sevmeyenleri suçlamak yerine beni sevmeni beni sevginle iyileştirirken kendi içindeki yaraları kapatabilmeni istiyorum.. beni bırakma diye bağırmak istiyorum seni ne kadar sevdiğimi artık anla istiyorum gitmemek istiyorum ömür boyu seninle kalmak istiyorum... bunları görebilmeni bendeki değerinin ne kadar büyük olduğunu bilmeni istiyorum... BABA SENİ ÇOK SEVİYORUM... kendine gel istiyorum lütfen.. lütfen baba... ben senin küçük kızın olmak istiyorum çok canım acıtıyor sözlerin ben seni hiç üzmedim baba... ben sana hiç kıyamadım hiç... | ||
|
|
||