07 Nisan 2010, Çarşamba
saat: 04:15
İlk kez sivri konuların birisinde fikrimi belirttim. Tanrı allah konusunda.. Bir arakadaşım bu konuda kendince tepki gösterdi ve ben nedense gerildim nan.. Silmek istedim yazdığım şeyi. Ya şunu yaparsa ya şu olursa diye kurdum kafamda.. az biraz kuruntu yaptım nedense..
Sonra düşündüm, ya ben çoğu konuda sivri olmayı sevmiyorum. Biraz kişiliksiz davranıyorum, nedense başkasının davraınışını daha önemsiyorum.. Başkası hakkında şunu düşünür diye birçok konuda ben bişi anlatmadım konuşmadım ya da yumuşatarak konuştum.. Yani onların benim hakkımdaki iyi fikirleri önemliydi..
Sonra düşündüm peki onlar gerçek beni tanıyorlarmıydı.. ya da gerçek ben kim ne onu biliyorlarmıydı.. Aslında düşününce ben hayatta hep yuvarlak uçlara sahip birisi gibi davrandım. Aslında sivri uçlarım oldukça fazla idi ama ben yumuşak uçları gösterdim. Silik kaldım bazı şeylerde ya da sivri olduğum konular aslında en rahatlıkla sivri olduğum yani suya sabuna zararı olmayan konular idi..
Bunun aslında ailevi bazı alışkanlıklardan geldiğini düşünüyorum.. Genellikle din konusunda konuşmam. Orta okulda falan o dönemlerde alevi olduğum halde söylemezdim. ailemde genellikle bu konularda konuşmaz aslında. başkası dinini inançlarını rahatça savunur baskı kurarken ben , biz , bizler genellikle hep az konuşan yuvarlak yumuşak uçlarda takılan insanlar olduk.. ilginç di mi?
Neyse saçma olsa da o yorumu silmeyeceğim. Rahatsız edicek beni, belkide kafamda bayaa kurmaca yaratacak ama yok silmeyeceğim.. Neyse ne saçma nan...
