09 Nisan 2010, Cuma
saat: 17:59
Günce demem o ki sana,
acayip keyifliyim, ve kafam o kadar boş ki...
nasıl oldu bilmiyorum ama yıllar sonra kafamın bomboş olduğunu hissetmek çok güzel birşey. sanki en son çocukluğumda kafam bu kadar boş olmuştu.
ortalıkta boş boş cirit atan veletken yani.
dert yok, tasa yok, sorumluluk yok, veremeyeceğim hesap yok...
hayat güzelmiş be...
hayatın güzel olduğunun insana dank ettiği günler vardır ya. bugün onlardan biri. inşallah yarın da o günlerden birisi olur. ondan sonraki gün de ondan sonraki gün de...
dersin ki bana şimdi bunları söylüyosun ama 2 gün sonra görürüm ben seni; yazarsın böyle karamsar karamsar şeyler, ben böyle hayatın taa a.q. gibisinden.
ben de sana o zaman derim ki günce; insanoğlu çiğ süt emmiş be günce, nankörüz işte, yalancıyız... ne hissedersek onu yaşıyoruz. dolayısıyla kendimizle çelişiyoruz.
yapacak bişi yok!
