11 Nisan 2010, Pazar
saat: 16:33
bakıyorsun yok, ufuklar kayıp. nefes alabildiğini hatırlayıp huzur bulmak için rotanda, yaşamın kahrolası fırtınasından uzaklaşabilmek için sıkıntı dalgalarının ardına gizlenen durgunluk ile..bekliyorsun, arıyorsun, özlüyorsun...
nasıl bir acı denizidir ki bu, tek bir huzur veren kıyısı, limanı, adası yok. acıdan batsam kim duyar, hüznümü suya gömsem kim görür?
kim anlar?
kim bilir?
hiç birinin adı yok. her şeyin ötesinde bir boşluk var. dolu olan tek şey tuzlu suda boğulan gözlerim, ağlayan yüreğim.
bilmiyorum ne arıyorum,
ne işim var burada.
siz kimsiniz, ben neyim?
"ben:
nerelere, ne zaman
ne zamanlardan
bu yana
boyuna
çabalayan.
ben:
kimlere kimlerden
ne acılardan
bu yana
boyuna
çırpınan.
...
...
veni, veni, venias
"
