11 Nisan 2010, Pazar
saat: 18:59
İnsanların bana deli,manyak gibi sıfatlar yakıştırması olayı beni deli ediyor günce. Bi dakika kardeşim hayat benim hayatım değil mi? -evet senin hayatın! O zama size ne kardeşim! Derdim İstanbul falan değil ki benim. Bazen insan yaşamadan öğrenemiyor, bilemiyor. Benim de öğrenmem için yaşamam gerekiyomuş demek ki. İstanbul'da okulu bıraktğımdan bahsediyorum. Bıraktım çünkü bölüm bana göre değildi ya da o sınıf ya da o hocalar.. Hiçbirine lafım yok ama bana göre olmayan bi yerde duramam, yapamam insanlara bunu anlatmak zor. Neticede bıraktım geldim. Burda okuyorum şimdi. bölüm iyi ama insanların o 'hadi ya eşşek kafalı seni bak hayatını mahveddin!demelerine uyuz oluyorum. Y da 'Keşke biraz daha kalsaydın be kızım severdin o zaman' diyenler. İnsanlara ne kadara anlatabilirsin ki.
İlk izlenim önemli benim içn. Biyere giderim hoşlanmazsam mekandan veya ordaki insanlardan çeker giderim. Zorlamanın bi anlamaı yok. Mutlu olmcağın bişeyi yapmanın da bi alemi olacağını düşünmüyorum.
Neticede yeniden burdayım Kıbrıs'ta. okul da iyi yolunda herşey. Herkesin ağzını kapatmayı da kısmen başarmış gibiyim. Ya da en iyisi kendi hallerine bırakmak ne de olsa ağızları torba değil büzeyim. Seni de özledim güncem. İşleri ncak yoluna koyabildim. Fırsat buldukça yazacağım bol bol. şimdilik xx
