12 Nisan 2010, Pazartesi
saat: 14:32
günümün en uzun diyalogundan sonra, şu an hissettiğim duygunun tarifi yok. götümde bir havalanma seziyorum. püfür püfür, kalkışa hazır. katlarım, katlarsın, katlarlar böyle. olabilecek en iyilerin birinden duydum ya bunu, yeter bana artık bir iki gün.
ama beklemek, bekleyişlerim yoruyor çok...
gözüm, ellerim, beynim. yaşam yolunda sırtıma aldığım bohçamın en değerlileri...hiçlikten doğurduğum piçlerim.
zamanla yüzleşmeye az kalmış olmalı, bu belirsiz ve dengesiz hisler elçisi o pisliğin.
suskunluğumu giyip üzerime, dinleneceğim köşemde biraz. dinlenmem gerek. bu hisler yordu yine beni, alışık değilim.
tiksinerek mutluluk alıp içtim bir fincan. ama ne yalan söyleyeyim gülümsetti bir an.
bünyemdeki kaçıktan kahkaha fırlıyor hala, kavırlayalım kavrulalım madem.
