13 Nisan 2010, Salı
saat: 22:12
fazlasıyla bitkinim..
daha şimdiden çok yoruldum ben..
hiçbir şey yolunda gitmiyor sanki .
Ve neden bilmiyorum kimse beni anlamıyor gibi.
dogrusunu istersen çok fazla dert yandım sana .
Aşk olsun.
Ders olsun.
aile olsun.
Ama hiçbirinde bu kadar umutsuz degildim.
Şimdi çocukluk deyip gecebilecegim tarzda seylermiş bunlar..
Ama bu sefer..
bu sefer baska be günce.
Bogazıma bir şey düğümlendi inan.
hıckıra hıckıra aglamak istiyorum.
bagırıp lanet etmek her seye ..
nefes almakta zorlanıyorum
Sahte gülücükler sacıyorum etrafıma ama beni sadece 5 kişi anlıyor.
annem babam ablam . gökay ve Recep
neler hissettigimi bilmiyorum.
beş dk umutluysam yarım saat karamsarım.
İnancım kalmadı sanki hayata dair.
Emegimin karsılıgı bu olmamalıydı diye doyasıya haykırmak.
kim duyar ?
hadi diyorum son bir gayret .
biliyorum azda olsa umutlu olursam hallederim . ama zerrece istek ve umut yok içimde.okula gitmek benim için ölümden beter.
Her kafadan bir sesin cıkması.
İnsanlarla iletişim kurmaya dayanamıyorum.
Herkes işin tam tersi gibi benimle ugrasıyor.
kimseyi kırmak istemiyorum ama zor tutuyorum.
Şakaları bile ters anlayacak bir ruh halindeyim şu an.
Evde desen kimsenin ses çıkardıgı yok.
Sabahlara kadar uyusam kimse gıkk demeyecek.
Çünkü bu sefer gerçekten onlarda farkında her şeyin.
Bu bir sınavdı sadece.. !
lanet bir sınav..
Yenemedigim heyecanının kurbanı olanlardan biriyim.
Sanki bir ucurumun kenarındayım ve beni hayata baglayacak nedenler arıyorum amaçsızca.
Aslında çok neden var.
PEs etmek .?
kime zarar .
sadece bana degil mi ..
ama yapamıyorum
..
yalancı gülücükler atamaz hale geldigimde ne durumda olucam merak ediyorum dogrusu.
Dua et günce .
kalksın şu lanet üzerimden .. !
