14 Nisan 2010, Çarşamba
saat: 00:33
INVICTUS
üzerimi saran gece biterken
kutuptan kutba uzanan hendek gibi kara,
her ne iseler teşekkür ederim tanrılara
fethedilemez ruhumu verdikleri için bana.
kaderin zalim pençesinde
ne ürktüm ne de bağırarak ağladım
talihin sopası altında
kanlı ama eğik değil başım
bu gazap ve gözyaşları diyarının ötesinde
karanlığın dehşeti görünse de belli belirsiz
ve yılların tehdidi yine de
bulur ve bulacaktır beni korkusuz
önemi yok geçidin ne kadar dar olduğunun
defterimin cefalarla dolu olmasının da
kaderimin efendisi de benim;
ruhumun kaptanı da.
William Ernst Henley
