16 Nisan 2010, Cuma
saat: 01:20
belim ağrıyordu. biraz yoga yapınca azaldı. reçel yedim. saat 10'a kadar dersteydim. sonra yolda kirpi gördüm. kaldırımın duvar kenarında yürüyordu. terbiyeliydi. sanırım benden korktu. ben de ondan korktum. daha önce kirpi görmemiştim. demek ki kirpilerden korkuyormuşum. belki tanısam severdim. eve yaklaşırken anahtarımı çıkardım. arkamda hızlı adımlar, şöyle bir baktım yüzü ifadesiz, parkası beyaz bir adam. evine giden kendi halinde biri diye düşündüm ama sanırım ben anahtarı çıkarırken o da penisini çıkarmıştı. yol vermek için sola geçeyim dedim o da geçti, sağa geçtim peşimden geldi. arkamı dönünce arkasını döndü. önünü kurcaladı fermuarını kapamaya çalışır gibi. sonra ben hızlı adımlarla uzaklaştım o da ayakkabısını bağlar gibi yaptı. neyse ondan önce de dersteyken kapı tıklandı. bir adam içeri girdi. uzun boylu, kötü kokan esmer bir adam. gözleri sevgi dilenir gibi bakıyor. zararsız gibi. abla ben intihar ettim, bana biraz para ver. bi iki lira yeter dedi. bense, acaba eli cebine gidecek mi, o cepten bir çakı filan çıkacak mı diye bakıyordum. nereye kaçabilirim. camdan başka tek çıkışı da adam kapatmıştı. sonra yeşim gelip beni kurtardı. adam yaramazlık yapmış bir çocuk gibi omuzlarını düşürüp uzaklaştı. bir ay kadar önce bizim binanın üst katından kendini atmaya kalkmış. alıp götürmüşler. yine gelir diye sınıfın kapısını kitledim. istanbulun içine sıçıyım.
