17 Nisan 2010, Cumartesi
saat: 02:47
santraç piyonunun itirafları_01
monolog
-ben bu şehirden hiç gidemedim ama kalamadım da...
diyalog
(olay metro montun göğüs cebine konan telefon arkadaşın yorumu)
-kalbine dikkat et
(telefonu onun kalbine uzatıp diğerinden çaldırınca)
-burada ölürsem kalp krizinden vicdan azabıyla nasıl yaşayacaksın.
-BEN DÖRT SENEDİR BU VİCDAN AZABIYLA YAŞIYORUM.
monolog
-erken ya da hayvanca seks sonrası boşalmak sonrası bir an utanma hissimsin
diyalog
-doğum gününde parti yapalım ya da ne yapacaksın
-TARZIM DEĞİL KUTLAMIYORUM...KİMSE GELMEZ ZATEN BENİM KALABALIKLARIM SENEDE 364 GÜN SADECE
monolog
-beni seven kadınlardan sevdiğim kadınları çıkarınca boşalabiliyorum...
diyalog
-hayat bazen anlamsızdır.
-PES ATALIM
monolog
-ben hayatta kendimin piyonuyum...düz ilerleyip çapraz darbe alıyorum... Ama nasıl olur sırtımdaki yaralar..
diyalog
-çakma fotoğrafçı o ne düşünüyorsun hakkında
-ONUN SEVİŞTİĞİ YER DE BEN CENABET GEZİYORDUM.
monolog
-son paramla değil aldığım borçla kendime hediye aldım...
