17 Nisan 2010, Cumartesi
saat: 18:01
Ankara/antalya yolculuğu...
Saat gece 2 suları dışarısı zifiri karanlık, sonsuz bir huzur var otların arasında, orda olma fikri girince aklıma inanlımaz bir korku kaplıyor aninden ürperiyorum.
Boktan firmanın en boktan arabasında çalan tek! radyo kanalı, artık ne çıkarsa bahtıma diyorum.:D Camdan dışarı bakerken apansız ve ani biri giriyor aklımın pencersinden içeri, otobüsün içinde deliriyorum, kimse bilmiyor. Herkes uyuyor.
Hayır düşünmemeliyim diyorum...
dalıyorum, müzik ufalıyor, düşücne büyüyor. Tam bu anda çalan parça bitiyor ve içimden;
sıradaki şarkı diyorum, onun bana söyleyecekleri olsun...
Sezen giriyor,
"Ne böyle senle nede sensiz
yazık yaşanmıyor çaresiz
Ne bir arada nede ayrı olmak imkansız hiç sebepsiz
Ne hayallerle ümitlerle mutlu olmaktı dileğimiz
SUÇLU NE SENSİN NE DE BENİM ŞİMDİ SENSİZİM SENDE BENSİZ"
boğazım düğümleniyor, tutamıyorum yaşları...
hiçbir yer bana iyi gelmiyor..
