18 Nisan 2010, Pazar
saat: 00:59
Ve sonsuzdur hastayım sana,
Elin vücuttan, nabzın kalpten ayrılması
Gibidir hatta, benim sana hasta olmam...
Herşey bu aralar gibiler ile bitmekte değil mi hatta?
Ben ne ara herşey ve herkes kalıbına girdim acaba?
Ben ne zaman herkes ve her şey kalıbından çıktım hatta?
Bildiğim tek kalıp sen, tek eğitimim sen, eğitim şart diye bahsettikleri,
benim için tek şart sen...
Cey, sev, eğlen, anlaş, coş düsturuyla yeni bir “onuncu yıl nutkum tutuldu” yazarken sana, hala senin oturduğun aynı koltukta oturuyor olmaktan ne kadar zevk alabilir ki bi insan?
O benim işte... senden sonuna kadar keyif alan, en bedbaht halimizden bile birşeyler doğacağına inanan....ve ben inanıyorum böylesi benim için 30 yılda bir gelir karşıma...
