18 Nisan 2010, Pazar saat: 14:01 ellerim koştu sayfaya tekrardan anlatabilecek anıların birikmesi nekadar garip .. kaynama noktasına ulaşan su gibi taşıyor girdabım,sınırlarını yok ediyorum damarlarında bu böyleydi herzaman beynimi patlatacak her şeyle haşır neşirim şuaralar,hiçbirzaman açılamayan bir zihnin kurbanı ! kopuklukla gelen bir anlatım çıkmazı hangimizin günahını yaşıyoruz ? gecelerce adıma saatlerini harcayan kadın inancımızın orospusu olduk uğramıyor mevsimler buraya renkleri yok bulunduğum şehrin ve adına yazılmış şiirlerde yok grilik sızıyor bacaklarıma içimden çıkamıyor renklerim tarifsizlik yaşıyorum dehlizlerimde nekadar buğlu bir gerçeklik bu düşününce nekadar yorucu .. Ç bir sabah ansızın hiç bilmediği bir evin tuvaletine doğru giderken içinde mırıldandığı şarkıları ayin gibi taparcasına bağrırak söylüyordu çarpık bir ışığın etkisinde geceden kalma izleri inceleyip yüzündeki tebessümle kendine br kez daha aşık olduğunun farkına vardı lyn_stly