19 Nisan 2010, Pazartesi
saat: 01:39
Anlaşılıp, ayrılaşabildiğim gün belki...
diyorum ama,
yoruldum çok. yorgunluk sıktı. sıkıntısı acıttı. ne kaldı sıkacak, acıtacak daha bilemiyorum... herşeyim parçalandı. elimde hiç bir şey kalmadı. çünkü gece herşeyini sattı, gündüzleri dağıttı.
yine..
hemde..
neyse.
kimbilir..
parmaklarıma, dudaklarıma bastım mühürü. artık köşeye çekilip gerçekten susma vakti diye. bu kadar çığlıktan sonra yüreğin uzaklaşıp, dinlenmesi gerek.
öldü ölecek..
aklımı kim çaldı da geri verecek?
...
o mu?
onun aklı ve utanması yok ki, vermez..yemez.
aşk o.
