19 Nisan 2010, Pazartesi saat: 16:12 7 ay oldu gidişinin üzerinden geçen zaman.. Kocaman 7 ay.. nelerin değiştiği,kimlerin kalıp kimlerin gittiği koca bir zaman.. bir çoğu için kısacık,bir çoğu için upuzun.. koskoca çınarların devrildiği,güvenlerin yitirildiği,ocakların yıkıldığı,dostlukların kurulduğu.. soğuk gecelerin olduğu,sıcak güneşleri göremediğimiz günler.. terkedilişlerin,ihanetlerin üstümüze çöküverdiği.. yepyeni ve vazgeçişsiz şeylerin hayatımıza girdiği.. yağmurların ve karın yağıp dünyayı değiştirdiği.. ama sensiz koskocaman 7 ay.. toprakla bir oldu mu bu zaman içerisinde ufacık bedenin bilmiyorum.. ama son ziyaretine geldiğimde gördüğüm,toprağın bile hala yaslı sana dair.. hala üzerine çökememiş.. hala acaba diyor o bile.. haftaya kızın evleniyor babacım.. haftaya bugün,kızın kocasıyla kendi evinde olacak.. senin yokluğun kahrederken yüreğimizi,yinede yaşamaya çalıştığımızın en bariz göstergesidir bu sana.. sensiz zor herşey.. o gülümseyişlerin olmadan hayat çok zor.. hala seni hatırlatırken en ufak bir şey bile,sensiz güneşin doğması çok zor.. özlemiyorum ben seni artık.. içimde öyle bir yer etmişsinki,sen olup devam ediyorum ben hayatıma.. senin kadar mağrur ve harika olamasa da yüreğim,olabildiğimce.. bu 7 ay geçti ya.. bundan sonrakiler nasıl geçecek bilmiyorum.. bilemiyorum.. yüzüme çizdiğim şu kocaman yalan gülümseyişle ne kadar devam edebilirim bilemiyorum.. çok seviyorum seni babacım.. SERSERİ.. katze