20 Nisan 2010, Salı
saat: 13:19
Uc Napolili ile ayni evde yasadigimi soyledigimde
herkesin verdigi tepki ayniydi;
imkansiz, yok artik, yazik sana vs vs.
Kuzey italya'da Napoli dediginiz anda
soyledikleri ilk sey,
orasi Italya degil.
Baslarda tum o gurultu, curcuna, ickiler, bir turlu toplanmayan yemek masasi, hic kapanmayan sokak kapisi, bagirarak konusmalari
ve hatta italyanca konusmamalari bile benim icin masal gibiydi ama
alt komsularimizin 3'u de Napolili cikana ve ben bunlari birbirleri ile tanistirma gafletine dusune kadarmis tum sabrim.
Son aylarda biraz sessizlik icin yalvarir haldeydim,
ve sonunda tasindilaaaar.
Dun gece sessizlikten uyuyamadim,
valla!
Giderken de limonlarima kadar goturmusler.
Evde kaldik bir turk bir napolitana.
Bu aksam inter-barcelona,
andrea, paolo,
pizza, bira ve tembellik gecesi.
Gmail fonum yagmura donmus,
izmirimde yagmur var sanirim.
Izmir ozledim seni,
gozumde tutuyorsun.
