20 Nisan 2010, Salı
saat: 22:41
ben bugün hiç mutlu değilim...
annemin doğumgünüydü, ailecek geçirilen gündüz saatlerinden sonra-işsiz olmanın avantaı ile- onunla buluştuk.. annemi kutlamsını çok isterdim, sadece bir telefon.. telefonda kimse kimseye yiyemez bile.. doğumgününüz kutlu olsun sadece buydu beklediğim. yok yok dedi..
bugün aynı zmanda bizim ikinci ayımızdı, tamam şampanyalar beklemiyorum ama en azından lise çocuğu gibi elinde bir buket çiçekle gelmesiydi.. yani sırf yapmış olmak için yapılmış gibi geldi belki de değil, gerçekten içinden geldi ama dayanamadım güldüm ben:) elimde çiçek 27 yılda ilke kez yaptığım bir şey, garip hisediyo insan kendini. ben o kızım, adamın çiçekler aldığı der gibi, ilan eder gibi.. ama konuşmalar hiç bir yere gitmedi çünkü o çok yorgundu, hak veriyorum ama hadi gidelim nolur dediğimde hayır hayır dedi göznünden uyku akarak, çünkü ban aayırma zorunluluğu hisettiği bir saat kafasında, o kadar saati benimle geçirince görev tamamlanıcaktı..
bir şey eksik kaldı kalbimde,ilk defa bu gce..
