21 Nisan 2010, Çarşamba
saat: 03:22
"öldük, ölümden bir şeyler umarak.
bir büyük boşlukta bozuldu büyü
nasıl hatırlamasın o türküyü,
gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
alıştığımız bir şeydi yaşamak.
şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;
yok bizi arayan, soran kimsemiz.
öylesine karanlık ki gecemiz,
ha olmuş ha olmamış penceremiz;
akarsuda aksmizden eser yok."
adanın kıyısında ruhumun yası..
