21 Nisan 2010, Çarşamba
saat: 22:42
bir öyle bir böyle hayat benim için şu aralar. akşam mutlu yatıyorum, sabah barut fıçısı kalkıyorum. uyuyamıyorum, ruhen. sanki hiç dinlenememiş gibi geziyorum. erteliyorum bütün işlerimi, halbuki büyük bir iştahla başlama saatine karar vermiş oluyorum. sonuçlarının farkında olarak erteliyorum. sabah "çomak sokmuşum bu dünyanın çarkına" edasıyla derse geç gidip, gidince birde önlere oturuyorum anlamak için.
kısacası ne bok yiyorum bilmiyorum. nereye varacak bu işler.
amaç koyup önüme, bütün şartları yerine getirmişken birde, benden kaynaklanmayan başka başka sebepler yüzünden herşeyin boşa gitmesi çok yıprattı beni. şimdi yine önüme birşey koysam çabalasam, başarsam her türlü şeyini görünmez oluveriyor.
işte bu sebepten amaçsızım. mal mal okuyorum sanki. hiçbir hedefim yok. hayata dair bir beklentim yok. ama yanımda olan birşey var. yinede yolunda gidiyor günlük işler. çabalamıyorum artık, bir şekilde kendimi onu halletmiş buluyorum.
çok acayip hallerdeyim güncem. hayırlısı...
