22 Nisan 2010, Perşembe
saat: 05:11
Gel Hele neler anlatıcam sana.. Çok şey biriktirdim son dönemlerde.. o kadar çok şey ki...
Uzun süredir bir şey yazamıyorum. Gerçekten giriş gelişme sonuç sıralamasına sahip şeyler yazamıyorum. Halbuki aklımda o kadar anlatıacak şey var ki.. Aklıma çizilecek şeyler çok, aklımda anlatılacak şeyler çok.. Aklım çok dolu.. Hepsini dışarı çıkarmak istiyorum ama hep bir bahane sebep ya da başka şeyler işte. Aklımda kalıyorlar..
Facebookdan nefret ediyorum.. Bakıyorum herkes bişi olmuş, bişi yapmak, eğlenmiş.. Fotograflara bakıyorum. Kendimi bir sapık gibi hissediyorum. ucundan bulaştığım yaşamlara bakıyorum ve iç geçiriyorum.. Ben böyle olacak mıyım bunu yapacak mıyım.. Kıskançlık çekememezlik.. Ama onlar gibi olmak için de çaba göstermemek.. komik di mi nan.. Bakıyorum kimisi yurtdışına çıkmış. kimisi benim yapmak istediğimi yapmış. Ben hep keşkelerde ya da planlarda kalmışım.. Ya da bakıyorum allahın en gerizekalısı ilerlemiş farklı hayat yaşıyor hiç ona gitmeyecek.. Kimisi de sevgili edinmiş.. O tiple, o zeka ile.. -Çok alçakgönüllüyüm çok- bakıyorum ve kendime kızıyorum.. Neden? Neden ben onun konumunda değilim.. O fotograflar hep gülüyor, eğleniyor yeni yerler görüyor, yaşıyor.. Peki neden ben evime kapanmış okula bile gitmekten aciz halde duruyorum.. Hani üniversitede değişecekti herşey..
Değişim.. İşte ben bu kelime çok anlam yükledim.. Gerçekten.. Bir ara değişimin alfabesi diye bir alfabe yapıyordum.. A-Arzu B-Bilgi C-Cesaret D-Direnç.. diye giden.. Hep üniversite dedim.. Üniversite de değişeceğim. Farklı oalcak herşey.. Ailemden kopacağım.. Kafam rahat olacak.. İstediğim şeyleri yapma konusunda rahat olacağım. İstediklerimi yapacağım.. Planda kalmayacak.. Üniversitede bir kız arkadaşım olacak öncelikle.. Kendime güvenceğim bir alanım.. okul birinciliğim.. Bir dolu yabancı dilim.. Program bilgim.. Akademik kariyerim.. Olacak olacak olacak.. Hala oalcağına inanıyorum. Değişebileceğime inanıyorum. Bunları başaracağıma inanıyorum.. Ama değişmek için çaba göstermiyorum.. İstiyorum ama sanki bir şeyi birisini bekliyorum.. Sihirli değneğiyle birilerini.. Gelecek ve ben değişmeye başlayacağım.. Aslında o sihirli değneğe sahip olacak olan sanırım bir kız arkadaş. Onun sayesinde ya da onun yüzünden değişeceğim.. Komik dimi nan.. Benim kaç senedir yapamadığımı başka birisinin yapmasını bekliyorum..
Planlar.. Evet syko herifim. Değişim üzerinde planlarım var. Aslında değiştikten sonra yapacağım planlar ya da değişirken yapacaklarım.. Planlarım çok hayata dair. 4 senede 4 yabancı dil.. İyi bir bilgisayar bilgisi.. Japonyada akademik kariyer.. güzel bir hatun.. Birden fazla ilişki.. Bir taş bina tasarlayıp yapmak.. Dünyada bilinen mimar olmak.. fln fln gidiyor planlar.. Kısa vadeli olanlarda var aslında.. çok var hemde.. Bunları gerçekleştirmeyince moralimin bozulduğu kendimi suçlu hissetiğim planlar.. Sabırsızlıkla gerçekleştirmek istediğim ama , şu an neden okula gitmeyip evde hiç bir bok yapmıyorsam işte o yüzden yapmadığım planlar.. Güvensizliğime daha da güvensizlik ekleyen, İsteksizliliğime daha da ekleyen , o planlar işte.. -Ergenekon planlarından bahseder gibi oldu. "İşte o planlar" rın rın rın-
Aile.. En komiği bu. Anne desen başka bir dünya baba desen kesinlikle ileride olmak istemediğim birisi. Adam komik komik şeyler yapıyor hep. Bir kafe açtık. Oradan para kazanıyoruz.. Kendisi orada hovardalık yapmak istiyor ama bunu bile başaramıyor. kafede bu aralar alkol alıyor. gelen insanlara yanlış haraketler yapıyor. resmen kendi işini baltalıyor.. komik işte. Ego sorunları var cidden. kafe işini ben ile annem düşündüğümüz için kendisini bize kanıtlamaya çalışıyor ama yanlış yollardan.. mümkünatı olsa döverim. ama benden güçlü. kendisine bişi anlatmak zor.. İlginç işte. sağlam psikolojik sorunları var..Anne ise az değil. Bazen bir dolu şeyi bilerek yapıyor. tahrik etmek için. kavga için. ezmek için. ama yine de bir çok konuda kafası daha iyi ve daha cesaretli.. ben ise bunlar arasında denge işini yapıyorum.. yoruluyorum cidden. işin kötü yanı ikisine de saygım kalmadı artık. kalan parcalar ise yaptıkları işe ailem oldukları için fln değil yani.. kıyaslamak gerekirse kedime bile daha çok saygı duyuyorum.. bunun yanı sıra akrabalar.. Hepsi bir yerde. Beraber çok iyiler. Ben yalnızım. onlar hep yan yana büyüdüler. yakın üniversitlerde okuyorlar.. Düşün işte kardeş gibiler. ben ise hem ailede yalnızım hem "ailede" yalnızım.. amcalardan ise ciddi ciddi tiksiniyorum. artık güvenmiyorum onalara zira kendilerine babamı yola getirme konusunda güveniyordum ve onlar bunu boşa çıkardılar..
Okul.. İyi güzel hoş.. Ama doğru dürüst arkadaşlarım yok. bu tembellik döneminde doğru sürüst gitmeyince olacak olan da buydu ya neyse.. liseye benzemiyor.. biraz az kişi de tanıyınca kendimi daha kötü hissediyorum bu konuda zira hiç bişisin orada. resmen öyle.. kafam karışık okul konusunda. Güzel iyi bir okul. aslında güzel bir ortam fakat eksik bişiler var gibi geliyor hernedense..
Sanırım yediğim az biraz küflü pasta midemi bozdu.. Devam edicem ben buna sonra..
